همیشه به همشون حسودیم میشه به همشون که اینقدر خاطره دارن برای تعریف کردن . به چشماشون حسودیم می شه به خاطر چیزایی که دیدن . برای جوونایی که عاشق هیجانن بهترین موقعیت بوده . ترس ازمرگ ، کشته شدن ، تیر خوردن ، دستگیرشدن، و... حتی اگه آرمانی نداشته باشن همین که به خاطر هیجان پیدا کردن کلی موقعیت براشون جور بوده غنیمته. هروقت دهه فجر می شه میبینم که چقدر مامانم ، مامان بزرگم وپدر بزرگم خوشحالن برای کاری که کردن برای احساسی که بهشون می گه ما هم مهم بودیم . حسودیم می شه بهشون به خاطر اینکه تا وقتی زنده اند خاطره ای دارن که تعریف کنن هرروز ش براشون یه اتفاق بوده و من بعد از شنیدن تعریف هاشون از تظاهرات کلی می ترسم . می ترسم ازاینکه 30 سال بعد چی میشه وقتی که نه مادر بزرگی هست نه پدربزرگی اونوقت ما جوونای حالا که اون موقع بابا مامان شدیم چی داریم براشون تعریف کنیم چه کاری کردیم که تا 30 سال دیگه وقتی براشون تعریف کردیم هیجان زده بشن وکلی به مامان باباهاشون افتخار کنن. وفکر نمی کنم این اتفاق های روز مره چندان برای تعریف کردن جالب باشه.  نمی خواهم پیش بچه هایی که درآینده عضو خانواده ام هستن شرمنده باشم ازاینکه حرفی برای گفتن ندارم. دوست دارم یه اتفاقی بیافته از این روز مرگی خسته شدم دلم می خواد کاری کنم وبه اون کار افتخار کنم دوست دارم برق شادی رو تو چشای بچه هام ببینم خدایا یه اتفاق می خواهم که منم توش سهم داشته باشم. دیگه دلم نمی خواهد حسودی کنم به همه ی اونایی که چشاشون خیلی چیزارو دیده . 

بعد از7 ماه خماربودن می خواستم برم توپ بشم وبیام بعد از7 ماه که رنگ سینما رو ندیده بودم می خواستم برم تا دلم باز بشه زنگ زدم گفت بچه های ابدی داره شنیده بودم خوب نیست ولی می خواستم برم قرار گذاشتم با بچه ها بریم خلاصه توی یخ بندون خراب مثل پیرزنا دستمو به دیوار گرفتم سلانه سلانه راه افتادم رسیدم دیدم اوه اوه چه خبره با خودم گفتم برای بچه های ابدی اینقدر جمعیت وایساده گفتم خوب رلیل فروش نرفتن بیشتر فیلمای پوران درخشنده همین شایعات باشه که می گن فیلم هاش خوب پس اگه خوب نیست چرا اینقدر جمعیت اومده چند دقیقه بعد دوستم اومد گفت فیلم توفیق اجبارییه . نمی خواستم ببینم . شنیده بودم باران تو این فیلم خوب نیست گفتم نه بابا بچه های ابدیه رفتیم تو سالن غلغله بود خدایی پره پره بود فیلم شروع شد با اولین صحنه که گلزار نقش یه حاج آقا داره وقتی گلزار لباسش عوض شد وداشت ازدادگاه بیرون می اومد تقریبأ سینما منفجرشد. سالن بالا قسمت مردا که همه پسرای جوون بودن پرشده بود تا گلزار اومد شروع کردن به پای کوبی داشتن سقف روپایین می اوردن عربده می کشیدن فریاد جوون ، عشقی وخیلی چیزای دیگه شنیده می شد!!! شنیده بودم خیلی ازدخترا عاشق گلزارن  ولی پسرا چرا یادم افتاد که جایی شنیدم قم رتبه یدوم هم جنس بازی رو داره حالا نمی دونم چه ربطی داشت!!! دخترا هم که دیگه می دونید همه پروانه ای همه سر روی شونه ی هم وبا لحنی که نشون می داد خیلی بی حال شدن ونیاز مبرم به آب قند دارن عشقشون رو ابراز می کردن . قرار گذاشتم با دوستام هروقت باران اومد دست بزنیم اون صحنه که گلزار می اد درخونه و باران می گه آقا سوپراستار سه نفری شروع کردیم به دست زدن واقعا معنا مطلق ضایع شدن رو ازعمق وجود شنیدم گفتم بسه بچه ها ولش کنین. باران همون بود که شنیده بودم سردرگم بدون تکلیف که بدون چه کارکنه دقت کنین به صحنه ای که می خواد کیک رو چاقو بزنه نمی دونه با دستاش چی کار کنه به نظرم گریمش افتضاح بود چون چند بارشنیدم که می گفتن پوستش بده یا چشاشا ریزه (غلط کردن ) . پاکی که همهیشه تو چشاش موج میزد اینجا هم بود ولی کم ترشده بود . نمیدونم شاید می خواستن بگن باران هم لوند بازی هم بلده باران هم آرایش بهش میآد شاید لطیفی می خواسته باران رو به گیشه تقدیم کنه ولی باران فقط باید راحت باشه و بازی کنه نه لوده باشه ودلبری کنه . روز سوم که رفته بودم کلی حرص می خوردم ازاینکه به باران چیزی می گفتن وحتی بهشون چشم غره می رفتم البته مطمئن بودم منو نمی بینن !! ولی با بازی خوبی که باران اینجا نداشت اگه بهش چیزی می گفتن اصلا ناراحت نبودم حتی حال می کردم چون گفتم همون بهترکه این عشق گلزارهای بازیگر ندیده نفهمن باران چی داره نفهمنن که باران مانکن نیست بلکه بازیگره همون بهتر  اینها که فرق مانکن وبازیگر رو نمیفهمن به باران بی اعتنایی کنن منو وتو می دونیم باران چیه مگه نه؟؟؟

http://blog.360.yahoo.com/blog-BVq9BQ86er8gLSknN4sgwY3D?p=918

وقتی چیزی به نظرتان با مزه است در ان دنبال یک حقیقت پنهان بگردید

صمیمی بودن خطرناک است مگر اینکه احمق هم باشید

در بهشت ،فرشته ،شخص خاصی نیست

برای اینکه بفهمیم کسی واقعا خوب است یا بد تنها راه این است او را سزار روم کنیم

مرگ برای خیلی از ما دروازه دوزخ است ولی ما وارد نمیشویم بیرون میرویم

وقتی ادم بفهمد که هر چیزی -هر قدر هم که اولش چندش اور است- میتواند عادت کند واجب است همه چیزهایی را که به انها عادت کرده است وارسی کند 

قوانین طبیعت با رسوم قبیله شما فرق دارد

خوش بین ها و بد بین ها هر دو در جامعه سهم دارند خوش بین هواپیما اختراع میکند بدبین چتر نجات

دوم این مطلب رو خودم نوشتم نظر بدید شاد میشم(جان مادر پدر گرام جان عمه جان خاله جان هاتون جان هر آن کسی که عشقی از او در دل شمااست برام نظر بگذار بزرگوار)(ببینم روت میشه نظر نذاری)

خوب:شهرمون چقدر شلوغ شده همهی اتوبوس ها همیشه پر از جمعیته وقتی میخوای سوار بشی باید توی صف بزنی دیگران رو هول بدی یا تا اتوبوس میاد دونبالش بودویی تا اینکه در ش باز بشه و هوری بریزی بالا وقتی میخواهی سوار تاکسی بشی باید زرنگ بازی در بیاری بپری زود تر سوار شی اخه تو از همه مقدم تری نه دیرت میشه (این بهتره)فروشگاه ها پر از آدمای سبد به دسته که اون ها هم توی صف میزنن آخه بچه ها گرسنن باید ناهار بخرن جاهای زیارتی هم که دیگه آخرشه چادر میبندیم به کمر و د برو که رفتی همه هم ماشالا یه موبایل داریم که فرت و فرت زنگ بزنه و هم باید با این تلفن ها ی همراه (که اصولا هیچ همراهی با آدم ندارن)سر وکله بزنیم هم خرید کنیم هم سواری پیدا کنیم اون وقته که دیگه توجهی به دور و برمون نداریم اون وقته که دیگه آدم ها رو نمیبینیم ادمایی که خیلی زود تر از ما تو صف ایستادن آدم هایی که شاید ریتم های آنچنانی رو دوست نداشته باشم وقتی که دارن فکر میکنن به مسائلی که براشون مهمه بعد ما با این آهنگها با مخ پرتشون میکنیم کف تاکسی یا اتوبوس . آدمایی که باید فکر کنیم خواهر و برادرای خودمون هستن و مثل خواهر برادر بهشون احترام بگذاری برامون گوسفند هم حساب نمیشن آخه میدونی گرفتاری عجله داریم و بچه ها گرسنن